सरकारमा बस्नुको औचित्य सकियो जयप्रकाश प्रसाद गुप्ता, मन्त्री कृषि तथा सहकारी

A.

सरकारको सय दिनको सबैभन्दा कमजोर पक्ष भनेको सरकार संचालनको आधारभूत विषयहरुमा सहमति बनाउननसक्नुनै हो। यो सरकार सहमतिको हो। तर विभिन्न दलहरुको सहमतिबाट बनेको सरकार संचालनको मूलभूत र आधारभूत विषयहरुमा सहमति हुनसकेको छैन। द्वन्द्व व्यवस्थापनका लागि सेना समायोजन प्रमुख विषय हो। यस विषयमा सरकारमा सहभागी दलहरुबीचनै वाञ्चित सहमति हुनसकेको छैन। यो सय दिन पूरै अलमलको अवस्था रह्यो।

A.

सय दिन किकर्तव्यविमूढको अवस्था रह्यो। सरकारले द्वन्द्व व्यवस्थापनमा कुनै काम गर्न सकेन। संविधान निर्माणका दिशामा पनि ठोस उपलब्धि दिन सकेन।

A.

हामीले आफ्ना कुरा राखिरहेका छौं। माओवादी र एमालेको सहमतिबाट सबै काम भइरहेको छ।

A.

अब सरकारमा बस्नुको औचित्य छैन। मधेशी जनअधिकार फोरमको दृष्टिकोणबाट हेर्ने हो भने हामीले उठाएका सवालहरुलाई माओवादी र एमालेले पूर्ण रुपमा उपेक्षा गरेका छन्। हामीले तत्काल सरकार छाड्ने निर्णय लिने बेला आइसकेको छ।

A.

हाम्रोबारेमा गम्भीर प्रश्न उठेको छ। हामीले सरकारमा गएर जुन भूमिका निभाउनुपर्ने हो त्यो निभाउन सकेनौं। त्यसैले हामीले निर्णय गर्नुपर्ने बेला आएको छ।

A.

हाम्रो केन्द्रीय समिति बैठकमा सरकार छाड्नुपर्ने विषय उठेको छ। चाडैनै सरकार छाड्ने नछाड्ने निर्णय लिनेछौं।

A.

हामीले सरकारमा बसेरै उपलब्धि हासिल गर्ने सम्भावनाबारे पनि छलफल चलाउछौं। त्यो हुननसकेको अवस्थामा सरकारमा रहने नरहने निर्णय लिनुपर्ने हुन्छ।

A.

वामपन्थी र गैरवामपन्थीको सवाल मुख्य होइन। संविधानसभामा वामपन्थी पार्टी मुख्य रुपमा आएको छ। यसअर्थमा वामपन्थी वर्चश्व रहनेनै भयो। यस्तो अवस्थामा संविधान बनाउन वामपन्थीको भूमिका महत्वपूर्ण छ। तर वामपन्थीले आफ्नै ढंगबाट मुलुकलाई अगाडि बढाउन भएन भन्ने हाम्रो भनाई हो।

A.

ध्रुवीकरणका सवालमा सरकारमा सहभागी दलहरुबीच हुनुपर्छ। पहिला सरकारलाई सही ठाउामा ल्याउन सबै प्रमुख दलहरु ध्रुवीकृत हुनुपर्छ। सरकार त्यतिबेला पनि सही ठाउंमा नआए अन्य विकल्प खोजिनुपर्छ।

A.

प्रचण्ड जनयुद्धका बेलामा चमत्कारिक व्यक्ति हुनुहुन्छ। त्यही चमत्कारले माओवादी मुख्य दल पनि बन्यो। शान्तिकालमा विद्यमान रहेका समस्याको सफल अवतरण गर्ने सवालमा प्रचण्डले आफ्नो पुराना शैलीलाई बदल्नु आश्यक छ।

A.

उहांको कस्तो रुप देख्न चाहने भन्दा पनि द्वन्द्व व्यवस्थापनमा सबैलाई लिएर हिड्नुपर्‍यो। उहांले संविधान लेखनमा सबैलाई सहमति बनाएर अगाडि बढ्नुपर्‍यो।

A.

विभिन्न दलको भिन्न मत छ। माओवादी र एमालेको एउटै प्रकारको दृष्टिकोण छ। अरु दलहरुको पनि भिन्न भिन्न दृष्टिकोण छ। यसमा राष्ट्रिय सहमति बनाउनुपर्ने देखिन्छ। तर ठोस काम हुनसकेको छैन।

A.

माओवादी लडाकुको व्यवस्थापन गर्दा समय सुहाउादो र सबैलाई मान्य हुने गरेर सेना समायोजन हुनुपर्छ।

A.

सेना समायोजनको विशेष समितिमा छापामार समायोजन मात्र होइन अन्य विषयलाई पनि समावेश गरी ठोस विषय पहिल्याउनुपर्छ। त्यसबाट नेपाली सेनालाई राष्ट्रिय स्वरुप दिने निष्कर्ष निकालिनुपर्छ।

A.

यो सरकार बन्दा न्यूनतम साझा समझदारी बनेको छ। त्यही अनुरुप बाटो लिनुपर्छ। होइन भने ठोस निर्णय लिनेबेला आइसकेको छ।

A.

वार्ता स्पष्ट गृहकार्यबाट भइरहेको छैन। वार्ता गर्नु त गलत होइन। तर कमजोर गृहकार्यबाट वार्ता गर्नु भने गलत हो।