बिजु रञ्जितको निधनपछि नायिका सिर्जना बस्नेतको मनमा तीनपटकसम्म आत्महत्याको भावना आयो । तर, त्यतिबेला सिर्जनासित विष किन्ने पैसासमेत थिएन । बिजुको मायाले आत्महत्या गर्ने विचार छोरा विराजका मायाले रोक्यो । कता कता हराएकी कुनै जमानाकी चर्चित नायिका सिर्जनालाई फेरि सिनेमामा पुनर्जीवन दिनुभयो निर्देशक सुरेन्द्र शाहले ।

२०३१ सालतिर कुलेखानीमा दानबहादुर र ज्ञानु बस्नेतको कान्छी छोरीका रुपमा सिर्जनाको जन्म भएको थियो । सिर्जनाकी एक दिदी पनि हुनुुहन्छ । सानैमा बुबाको मृत्यु भयो, आमाको छत्रछायमा उहाँ हर्ुर्किनुभयो । उहाँको बाल्यकालको अधिकांश काठमाडौंको डिल्लीबजारमा बितेको थियो । खासमा डिल्लीबजारमा फुपू बस्नुहुन्थ्यो । विजय मेमोरियल हाइस्कुल डिल्लीबजारमा पढे पनि दरबार हाइस्कुलबाट एसएलसी गर्नुभयो उहाँले ।

त्यसपछि पद्मकन्या क्यापसमा पढ्दानपढ्दै उहाँ नेपाल कथानक चलचित्रमा देवतामा नायिकाका रुपमा अनुबन्धित हुनुभयो । 'मेरो दाइ -फूपुको छोरा) तुलसी घिमिरे र युवराज लामाको ब्यानरमा काम गर्नुहुन्थ्यो'- सिर्जनाले सुनाउनुभयो- 'लामा र घिमिरेले नयाँ नायिका चाहिएको कुरा सुनेर उहाँले मेरी बहिनी पनि छिन् भन्नुभएछ ।'

सुन्दरी सिर्जना घिमिरे र लामाको छनोटमा नपर्ने कुरा थिएन । सानैदेखि सिनेमामा खेल्ने शोख थियो सिर्जनाको । शिक्षालाई अधुरै छाडेर देवतामा नायिका बन्नुभयो । सिनेमामा दर्ुइ नायक श्रवण घिमिरे र राजेश हमालको एउटै नायिका हुुनुभयो उहाँ । सिर्जनाको बिर्सन नसक्ने क्षणचाहिँ देउताको नायिकाका रुपमा अभिनय गरेको क्षण नै हो । नायिका बनेपछि उहाँलाई कलेज जाने समय भएन । त्यसपछि उहाँले ज्वाला, टुहुरो, यस्तै रहेछ जिन्दगी, गोठालो, भूल, पृथिवी, धर्मात्मा, अग्निपथ, करणअर्जुन, ठूली, बगर, गाउँले गंगारामलगायत दर्ुइ दर्जनजति चलचित्रमा नायिकाका रुपमा काम गर्नुभएको छ ।

सिर्जना बस्नेत अभिनयमा अब्बल नायिकाको नाम हो । उहाँले अभिनय यात्राको सुरुवातमै युवराज लामा निर्माता रहेको ब्यानरमा काम गर्न पाउनुभयो । भूमिका पाउन अन्य नायिकाले जस्तो समस्या भोग्नुपरेन । सजिलै नायिका बन्न पाउनुभयो । सिर्जनाको अधिकांश सिनेमामा नायक राजेश हमाल नै छन् । उहाँको मनपर्ने नायक पनि राजेश हमाल नै रहेछन् । सिर्जना राजेशलाई महानायक नै भन्न चाहनुहुन्छ । सिर्जनाको दृष्टिमा जल्दोबल्दो नायिका रेखा थापा नै हुन् । अभिनय, फाइट र नाचमा पोख्त । त्यस्तै, उहाँलाई निर्मातामा युवराज लामा र निर्देशक सुरेन्द्र शाह मन पर्दो रहेछ ।

निर्देशक सुरेन्द्र शाहको सिकाउने शैली औधी मनपराउनुहुन्छ सिर्जना बस्नेत । रंगमञ्चबाट उठेका सुरेन्द्रले नैै सिनेमामा सिर्जनालाई पुनर्जीवन दिनुभएको हो । त्यसो त उहाँ सिर्जनाको बच्चैदेखिको साथी हुनुहुँदो रहेछ । लामो विश्रामपछि सिर्जनामा आत्मविश्वास थिएन, मोटाएर बस्नुभएको थियो । सुरेन्द्रले नै उहाँलाई मार्सल आर्ट तालिम लिन लगाएर आत्मविश्वास बढाइदिनुभयो । 'पहिले म युवराज लामाका कारण सिर्जना बस्नेत भएकी थिएँ,' उहाँ भन्नुहुन्छ- 'बीचमा जिरो रहेँ सुरेन्द्रका कारण अहिले फेरि सिर्जना बस्नेत हुन पाएको छु ।'

फिल्ममा खेल्न थालेपछि बढेको चेलीलाई विवाह प्रस्ताव आउनु स्वाभाविकै थियो । सिर्जनाले मन पराएर २०५१ मा विजु रञ्जितसित विवाह गर्नुभयो । बिजु पनि फिल्म उद्योगमा नै हुनुहुन्थ्यो । अन्तर्जातीय विवाह भएकाले घरपरिवारमा मेलमिलाप थिएन । त्यो विवाहलाई उहाँ भाग्य भन्न चाहनुहुन्छ । बिजुसित उहाँको ७, ८ वर्षबित्यो । झगडा नपर्ने त कुन परिवार हुन्छ र - शैलीमा मात्र फरक हुन्छन् । बिजुको अनिच्छाका कारण सिर्जनाले तीनचार वर्षचलचित्र खेल्नुभएन ।

दर्ुभाग्यबस २०५९ मा क्यान्सरले बिजुको मृत्यु भयो । फिल्म पनि थिएन, बिजु पनि भएनन् । 'म माइतीमा बसेँ, घरतिरबाट कुनै सहयोग भएन,' सिर्जनाले भन्नुभयो- 'बिजु करोडपति भए पनि मैले धनसम्पत्तिका निम्ति विवाह गरेकी थिइनँ ।' बिजुलाई औधी माया गर्नु हुन्थ्यो सिर्जना । उहाँले गरगहना बेचेर समेत उपचार गराउनुभयो । बिजुतिरका सिर्जनाका नौ वषर्ीय एकमात्र छोरा छन् विराज । उनी चार कक्षामा पढ्दैछन् । लामो अन्तरालपछि दाइ र दिदीको प्रेरणाले फेरि ब्रेक पाउनुभयो उहाँले । त्यो चलचित्रको नाम थियो, ठूली । त्यसमा विशेष भूमिका निर्वाह गर्नुभएको थियो ।

सिर्जनाको दृष्टिमा प्रेम दर्ुइ आत्माको पवित्र मिलन हो । एकले अर्कालाई देखावटी भन्दा भावना बुझेर गरिने व्यवहार नै प्रेम हो । सिनेमामा सेक्स स्क्यान्डल देखाउनुभन्दा संकेत गरे पुग्छ, अश्लील दृश्य देखाउनु आवश्यक छैन । उहाँको विचारमा सेक्स पनि दर्ुइ आत्माको मिलन नै हो । मान्छेदेखि प्राणीजगत्सम्म यसको महत्व छ । विवाहअघिको सेक्सलाई उहाँको भोट छैन । अरु नायिकाको सेक्स स्क्यान्डलमा उहाँको सरोकार छैन । 'अरु नायिका के गर्छन्, कसो गर्छन्, मलाई थाहा छैन,' उहाँ भन्नुहुुन्छ- 'राम्रो, नराम्रो सबै क्षेत्रमा हुन्छन्, तर कतिपय कुरा हल्लामात्र हुन सक्छ ।'

सिर्जना आफूलाई सम्पत्तिवाल मान्नुहुन्न । त्यसो त महल हुुुँदैमा सुखी भइने पनि होइन । बस्, थाकेर घर पुग्दा एक गाँस खान पाइयोस् । उहाँको बैंक ब्यालेन्स छैन । घर नबनाए पनि जीवन चलिरहेकै छ । पैसाको अभाव नहुने कुरा होइन । तर, उहाँलाई पैसाभन्दा नाम, इज्जत, लोकप्रियता नै महान् लाग्छ । 'मेरो केही पनि छैन,' उहाँ भन्नुहुन्छ- 'मैले दर्शक कमाएको छु, बस् त्यत्ति हो ।'

सिर्जनालाई राजनीतिको र पनि थाहा छैन । नेताहरुचाहिँ चिन्नुहुन्छ । गिरिाजाप्रसाद कोइरालालाई टिभीमा मात्र देख्नुभएको छ । प्रचण्डको व्यक्तित्व मनपर्छ उहाँलाई । नेपालमा शान्ति छाओस् भन्ने उहाँको एकमात्र कामना छ । राजतन्त्र, गणतन्त्र भन्दा पनि स्वतन्त्र हुन पाइयोस् भन्ने कामना छ । दालभात तरकारी मनपराउने जिन्स र ट्राउजर शोख छ । हि्वस्की र चुरोट मन पर्दैन उहाँलाई । मन्दिरमा उहाँको आस्था छ । तर, मन्दिर गएर टाउको ठोक्काउँदैमा धर्म हुन्छ जस्तो लाग्दैन । उहाँको विचारमा दुःखीगारिबमा छ भगवान् । देशबाहिर कार्यक्रमको सिलसिलामा कतारमात्र पुग्नुभएको छ उहाँ । नेपालका थुप्रै नायिका देशबाहिर पुगेका छन् । तर, उहाँमा दोस्रो नागरिक हुने इच्छा थिएन ।

प्रस्तुतिः ऋषि धमला