बैकल्पिक शक्तिको दाबी गर्दै विस्तारको अभियानमा श्रम संस्कृति पार्टी

धरान । श्रम, स्वावलम्बन र जनसहभागितालाई मूल मन्त्र बनाउँदै अघि बढेको श्रम संस्कृति पार्टी यतिबेला राष्ट्रिय राजनीतिको नयाँ समीकरण निर्माण गर्ने लक्ष्यसहित सक्रिय देखिएको छ। हालै सम्पन्न निर्वाचनमार्फत औपचारिक रूपमा स्थापित यो दल संसदमा सानो उपस्थितिमा सीमित भए पनि आफ्नो भूमिकालाई प्रभावशाली प्रतिपक्षका रूपमा प्रस्तुत गर्ने प्रयासमा जुटेको छ।

धरान उपमहानगरपालिकाका मेयर हर्क साम्पाङ को नेतृत्वमा अघि बढेको श्रम अभियानलाई संस्थागत रूप दिने उद्देश्यसहित गठन भएको पार्टीले आफूलाई आगामी दिनमा देशको प्रमुख बैकल्पिक शक्तिका रूपमा उभ्याउने रणनीति बनाएको छ। स्थानीय तहमा श्रमदान, खानेपानी र पूर्वाधार निर्माणजस्ता अभियानबाट लोकप्रियता कमाएका साम्पाङको छविलाई राष्ट्रिय राजनीतिमा रूपान्तरण गर्ने प्रयास पार्टीको मुख्य ध्येय देखिन्छ।

देशव्यापी विस्तारको योजना

पार्टीले संगठन विस्तारलाई तीव्र बनाउँदै वडा तहसम्म संरचना निर्माण गर्ने अभियान अघि बढाएको छ। विशेषगरी युवापुस्तामा देखिएको असन्तुष्टि र परम्परागत दलप्रतिको वितृष्णालाई अवसरका रूपमा लिएर श्रम संस्कृति पार्टीले आफूलाई नयाँ विकल्पका रूपमा प्रस्तुत गर्न खोजिरहेको छ।

यसक्रममा जेनजी आन्दोलन मा सक्रिय रहेका समूह र नेतृत्वसँग सहकार्य गर्ने रणनीति पनि अघि सारिएको छ। पार्टी स्रोतका अनुसार, आन्दोलनमार्फत स्थापित भएका व्यक्तित्व र क्षेत्रीय प्रभाव भएका नेताहरूसँग एकता वा सहकार्यको प्रयास भइरहेको छ।

संभावित एकता र शक्ति विस्तार

श्रम संस्कृति पार्टीले विभिन्न पृष्ठभूमिका प्रभावशाली नेताहरूसँग संवाद अघि बढाएको बताइएको छ। यसमा नेपाल विद्युत् प्राधिकरणका पूर्व कार्यकारी निर्देशक कुलमान घिसिङ, थारु समुदायको आन्दोलनबाट उदाएका नेता रेशम चौधरी तथा माओवादी पृष्ठभूमिका नेता सुदन किराती सँग पार्टी एकता वा सहकार्यबारे छलफल भइरहेको जनाइएको छ।

यी नेताहरू विभिन्न कारणले हाल स्वतन्त्र वा आफ्नै राजनीतिक धारमा रहेकाले उनीहरूलाई एकै मंचमा ल्याउन सकिए श्रम संस्कृति पार्टी तत्कालै राष्ट्रिय राजनीतिको बलियो शक्ति बन्न सक्ने आकलन गरिएको छ। यद्यपि यस्तो एकता सम्भव हुने वा नहुने विषय भने अझै अनिश्चित छ।

प्रतिपक्षी भूमिकामा सक्रियता

संसदमा सानो संख्यामा प्रतिनिधित्व भए पनि पार्टीले सरकारका गतिविधिप्रति कडा आलोचना गर्दै आफूलाई प्रभावकारी प्रतिपक्षका रूपमा प्रस्तुत गर्न खोजेको छ। जनजीविकाका मुद्दा, भ्रष्टाचार नियन्त्रण र सेवा प्रवाह सुधारलाई प्राथमिक एजेन्डा बनाउँदै पार्टीले वैकल्पिक राजनीतिक अभ्यासको सन्देश दिन खोजिरहेको छ।

चुनौती र सम्भावना

राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार, श्रम संस्कृति पार्टीका लागि अवसर र चुनौती दुवै समान रूपमा उपस्थित छन्। एकातिर जनस्तरमा बढ्दो असन्तुष्टि र नयाँ विकल्पको खोजी छ भने अर्कोतिर संगठन विस्तार, स्पष्ट नीतिगत दृष्टिकोण र दीर्घकालीन नेतृत्व संरचना निर्माणको चुनौती पनि उत्तिकै ठूलो छ।

यदि पार्टीले विभिन्न आन्दोलन र व्यक्तित्वलाई एकीकृत गर्दै सुदृढ संगठन निर्माण गर्न सफल भयो भने आगामी प्रदेश र स्थानीय तह निर्वाचनमा उल्लेखनीय उपस्थिति जनाउने सम्भावना देखिन्छ। अन्यथा, नयाँ दलहरूको परम्परागत समस्याजस्तै आन्तरिक व्यवस्थापन र एकतामा कठिनाइ आएमा यसको प्रभाव सीमित रहने जोखिम पनि कायमै छ।

निष्कर्ष

श्रम संस्कृति पार्टी यतिबेला ‘वैकल्पिक शक्ति’ बन्ने आकांक्षासहित तीव्र गतिमा अघि बढिरहेको छ। हर्क साम्पाङ को लोकप्रियता, सम्भावित राजनीतिक एकता र संगठन विस्तारको रणनीति सफल भएमा नेपाली राजनीतिमा नयाँ शक्ति सन्तुलन देखिन सक्छ। तर यसको वास्तविक परीक्षण भने आगामी निर्वाचनहरूले नै गर्नेछन्।